ترموفیت حرارتی برق، همان لوله یا نوار پلیمری هوشمندی است که با گرما جمع میشود و مثل یک محافظ چسبنده و منعطف دور سیم و کابل مینشیند. اگر تا دیروز برای عایقکاری از چسب برق استفاده میکردید و چند ماه بعد اثری از آن پیدا نمیشد، امروز ترموفیت آمده تا یک عایق دائمی، تمیز و تقریباً غیرقابل تخریب تحویلتان بدهد. 🧬🔌
بیایید ببینیم این وارنیش جادویی دقیقاً چیست و چطور صنعت برق را متحول کرده است.
ترموفیت در نگاه اول یک لوله پلاستیکی ساده و کمی نرم است. اما راز بزرگ آن درونش نهفته است. این لوله طی یک فرآیند هستهای به نام کراس لینک یا پیوند-متقابل، حافظهدار میشود. یعنی پلیمر به خاطر میسپارد که روزی قرار است جمع شود. وقتی حرارت کافی در حدود ۱۲۰ درجه به آن میرسد، این حافظه فعال میشود و لوله تا نصف یا حتی یکسوم قطر اولیه خود منقبض میگردد.
اگر فکر میکنید ترموفیت فقط برای نچسبیدن سیمها به هم است، سخت در اشتباهید. این محصول یک چاقوی ارتش سوئیسی واقعی در جعبه ابزار برقکارهاست.
اول ایمنی بینظیر. در تابلوهای برق فشار متوسط، تراکم خطوط میدان در لبههای تیز شینهها میتواند جرقه و شکست الکتریکی ایجاد کند. ترموفیت با پوشش کامل این نقاط، راه تخلیه الکتریکی را میبندد و جان اپراتور و تجهیزات را نجات میدهد.
دوم صرفهجویی در فضا و هزینه. وقتی شینهها عایق حرفهای شوند، دیگر نیازی به فاصله هوایی زیاد بین آنها نیست. نتیجه تابلو برق کوچکتر، متریال کمتر و قیمت نهایی پایینتر است.
سوم قاتل رطوبت و گردوغبار. مخصوصاً در نوع دولایه که داخل آن یک لایه چسب حرارتی هوشمند تعبیه شده است. پس از حرارت، این چسب ذوب میشود و مثل بتون دور سیم را میگیرد. نه قطرهای آب نفوذ میکند، نه ذرهای غبار.
چهارم زبان رنگها. در سیستم سه فاز، قرمز، زرد و آبی حرف اول را میزنند. ترموفیت با رنگبندی متنوع، کار کدگذاری فازها را برای همیشه از استیکرهای کاغذی و ماژیک گرفته است.
اینجا پای تخصص به میان میآید. اگر برای دور سیم ساده میخواهید، ترموفیت تک لایه با ضریب جمعشوندگی ۲ به ۱ بهترین و اقتصادیترین گزینه است. اما اگر کابل در فضای باز و بارانی کار میکند، ترموفیت دولایه چسبدار با ضرریب ۳ به ۱ یا ۴ به ۱ را انتخاب کنید. این مدل پس از جمع شدن، یک لایه چسب ضدآب دور کار ایجاد میکند که تا سالها رطوبت را پس میزند.
مراحل کار ساده است اما دقت میخواهد. ابتدا ترموفیت را با قطر مناسب که کمی بزرگتر از قطر کابل باشد انتخاب کرده و روی سیم میکشیم. سپس منبع حرارت را روشن میکنیم. اینجا یک دعوای قدیمی بین برقکارها وجود دارد: سشوار صنعتی یا سرپیک؟
پاسخ مشخص است: اگر در تابلو برق حساس کار میکنید و شعله مستقیم خطرناک است، سشوار صنعتی با دمای قابل تنظیم حدود ۱۲۰ درجه انتخاب ایمنتری است. اگر در کارگاه و روی کابلهای ضخیم کار میکنید، سرپیک بوتان با شعله زرد و ملایم هم جواب میدهد. اما هرگز شعله را ثابت نگیرید. حرکت دورانی و طولی مداوم داشته باشید تا ترموفیت یکنواخت جمع شود و نسوزد.
اگر دمای حرارت از ۳۱۵ درجه عبور کند، ترموفیت میسوزد و دیگر خاصیت عایقی ندارد. همچنین هیچوقت برای سرد کردن آن آب نریزید. بگذارید در هوای آزاد آرام آرام خنک شود.
در بازار به آن شیرینگ حرارتی، وارنیش، روکش حرارتی و گاهی شرینک تیوب هم میگویند. همه اینها یک محصول هستند با یک هدف: عایقکاری مدرن، تمیز و بادوام.
شاید جالب باشد بدانید که برخلاف تصور اولیه، ترموفیت گرما را حبس نمیکند. تولیدکنندگان ادعا میکنند این روکش آنقدر نازک و چسبنده مینشیند که تبادل حرارتی بین هادی و هوا را مختل نمیکند. بنابراین اگر نگران داغ شدن کابل زیر ترموفیت هستید، خیالتان راحت باشد.
حالا که میدانید ترموفیت چطور از پس رطوبت، جرقه و آشفتگی سیمها برمیآید، دیگر چسب برق را کنار بگذارید. یک تکه ترموفیت، یک سشوار صنعتی و دو دقیقه وقت، همه چیز را برای همیشه سر جای خودش محکم و مرتب میکند. 🛠️✨
9 بازدید
فروشگاه ها
